| تبليغات | X |
مطالعات اخیر حاکی از ارتباط طول عمر با فعالیت های خوب در زندگی میباشد. دکتر کلمن(Colman) فعالیت های خوب زیر را برای داشتن طول عمر توصیه میکند.
۱. بخندید و تفریح داشته باشید و غم و اندوه را از خود دور کنید.
۲. واقعهای را که پایان یافته فراموش کنید. باقی ماندن افکار شما در زمان گذشته ، استرس ایجاد میکند.
۳.زودبخوابید و زود هم بیدار شوید، هم عاقلانه است و هم موجب سلامتی میشود.
۴.مواظب وزن خود باشید داشتن بیش از ۳۰ درصد اضافه وزن بد است.
۵.ذهن خود را فعال و هوشیار نگه دارید تا سلولهای مغزتان سالم بمانند. پس یاد بگیرید، بخوانید و روابط اجتماعی خود را حفظ کنید.
۶.همان قدر که دوست دارید به کار خود ادامه دهید. خودتان را خسته نکنید چون موجب فرسایش و کهولت بدنی شما میشود.
۷.رئیس زندگی خود باشید اگر دیگران شما را به سوی کارها هل دهند، آنگاه در شما استرس ایجاد میشود.
۸.مصرف زیاد دارو ، بدن شما را تخریب میکند. دارو را تنها به دستور پزشک و به میزان تجویز شده مصرف کنید.
۹.افزایش و کاهش وزن بطور متناوب برای بدن بسیار بد و مضر است.
۱۰.ورزش کنید، سیگار کشیدن را قطع کنید و غذاهای چرب کمتری مصرف کنید.
۱۱.درباره سلامتی خود و مرگ نگرانی به خود راه ندهید. زندگی را به سبک خود ادامه دهید و لذت ببرید.
یکی از وسیعترین گروه بیماریها، بیماریهای مسری هستند که عوامل بیماری زا مثل باکتری قارچ، ویروس، انگل و ... سبب این دسته از بیماری ها میباشند. بیماری های انگلی جزو بیماریهای مسری نیستند؛ اما بیشتر با این دسته از بیماری ها مرتبط اند. بیماریهای انگلی را پروتوزوآ وکرم ایجاد میکند. از جمله بیماریهای مسری عبارتند از: آنفولانزا، مالاریا، وبا، حصبه سرخک، ابله مرغان طاعون، سل، سارس (ناهنجاری شدید دستگاه تنفسی)، هپاتیت (یرقان) و ... .
بیماری های ژنتیکی، دسته دیگری هستند که به دلیل حضور یا عدم حضور یک ژن خاص در ِِِدی.ان .ای، ایجاد میشوند. از جمله بیماریهای ژنتیکی عبارتند از: هموفیلی، کم خونی، تالاسمی، سندرم داون، کور رنگی، شب کوری و ... .
بیماریهای سمی به دلیل مواجه شدن با مواد سمی موجود در طبیعت حادث میشوند. مثل مسمومیت دارویی، زنبور گزیدگی و ... .
این بیماریها به دلیل فقدان یا کمبود مواد مغذی در رژیم غذایی افراد بوجود میآید. بیماریهای بری بری، اسکوروی، راشیتیسم (نرمی استخوان)، کم خونی ناشی از فقر آهن و ... از جمله بیماریهای ناشی ازسو تغذیه هستند.
بیماریهای ناشی از عملکرد غیر عادی سیستم ایمنی، به دلیل حمله دستگاه ایمنی بدن به بافتهای خود بدن اتفاق میافتد. سفت شدگی بافتها و ... از این دستهاند.
بیماریهایی هم وجود دارند که صرفاً زاییده افکار و عقاید شخصی هستند، مثل بیماریهای روانی. عمده ناهنجاریهای عصبی و بیماریهای روانی عبارتند از: ناهنجاری دو قطبی، ناهنجاری در عمل بلع، اضطراب و ... .
بیماریهای بسیاری هم وجود دارند که عامل آنها هنوز ناشناخته است. آلزایمر، سرطان، ناهنجاری خستگی مزمن و ... از این رده هستند.
آسیب دیدگی، معلولیتها، ناقص الخلقه بودن، سکته،عیوب چشم ( نزدیک بینی و دوربینی چشم، آب مروارید)،آرتروزو ... از جمله بیماریهایی هستند که خارج از ردهبندی اخیر هستند.
بیماری، هر نوع وضعیت غیر عادی در بدن (جسم) یا روان است که سبب بروز ناراحتی، عملکرد بد و یا نگرانی خود فرد مبتلا یا اطرافیان او میشود. گاهی از این واژه برای انواع آسیب ها، معلولیت ها، ناهنجاری ها، علائم بیماری، رفتارهای انحرافی یا حالتهای غیر معمول در عملکرد یا رفتار استفاده میکنند.
در پزشکی قدیم، هر بیماری عامل مشخصی دارد و همراه با علائم و نشانههای خاصی بروز میکند و هر بیماری علائم خاص خود را دارد. ولی امروزه وجود یک حالت خاص در فرد و بیماری نامیدن آن حالت، کاملاً به دید افراد اجتماع بستگی دارد. برای مثال، ظرف ۴۰ سال اخیر در آمریکای شمالی، افرادی که قد کوتاه بوده و یا چاق میباشند، بیمار محسوب شده و باید درمان شوند. ممکن است یک حالت خاص را در جایی یا در دوره زمانی خاصی بیماری بنامیم؛ اما در مکان یا زمان دیگر مسئله بدین شکل نباشد. مثلاً در جامعه آمریکا، امروزه ناهنجاری بیاعتنایی به قصد نشان دادن مخالفت، نوعی بیماری محسوب میشود؛ در حالی که در برخی جوامع یا در همین جامعه تا چند وقت پیش، چنین ناهنجاری را بیماری به حساب نمیآوردند.
از همان زمانی که بشر روی زمین زندگی میکرد، بیماری هم وجود داشت و او با آن دست و پنجه نرم میکرد. گاهی بر آن غلبه میکرد و زمانی مغلوب آن میشد و از پای در میآمد. اما همیشه در این فکر بود که چگونه با بیماریها و مشکلات ناشی از آن مقابله کند و طول عمر خود را افزایش دهد. در ۶۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش، بیشتر مردم در جوانی فوت میکردند و از بین میرفتند. در آن زمان، بیشترین علت مرگ و میر را بیماریها تشکیل میداد و گاهی هم پرت شدن از ارتفاعات، مارگزیدگی یا غرق شدن در رودخانه باعث مرگ انسان ها میشد. تاریخ نویسان عقیده دارند که ویروس آبله از دوران کشاورزی بین انسانها وجود داشته است. با این حساب بیماری آبله از ده هزار سال پیش از میلاد مسیح وجود داشته است.
انسان همیشه در فکر مهارکردن و مقابله با بیماری بود و در هر زمان، با توجه به علم و دانش خود راههایی برای مبارزه با بیماری انتخاب میکرد. ابتدا انسان برگ و ریشه گیاهان را به صورت جوشانده یا دم کرده یا خشک شده مصرف میکرد و یا روی زخم ها قرار میداد و گاهی با افزودن روغن های طبیعی مثل پیه، دنبه یا کره به آنها، مرهمی درست میکرد و روی زخم ها یا محل آسیب دیده میگذاشت. هنوز هم در بعضی جاها این درمان ها مورد استفاده قرار میگیرد و مواردی از آنها از نظر علمی تأئید شده است. در سیصد سال پیش از میلاد مسیح، دانشمندان فهمیده بودند افرادی که از بیماری آبله شفا مییابند، برای بار دیگر به آن مبتلا نمیشوند. در نتیجه تلاش میکردند که بیماری را به طور سبک در افراد ایجاد کنند تا هم خیلی زود بهبود یابند و هم از هجوم دوباره آن در امان باشند.
در هر موجود زنده، سلامتی وضعیتی است که در آن، بین ورود و خروج انرژی و موادی که برای رشد بدن لازم میباشد، تعادل برقرار است. منظور از سلامتی، داشتن دورنمای مثبت برای بیشتر زنده ماندن است. در مخلوقاتی همچون انسان، این واژه معنای گستردهتری دارد. سازمان بهداشت جهانی سلامتی را این گونه تعریف میکند: آرامش جسمی، ذهنی و اجتماعی و تنها به عدم وجود بیماری یا نبود ضعف و سستی مربوط نمیشود.
